vrijdag 20 januari 2017

Bidden in de stijl van Taizé

Zang en gebed van Taizé in Aarschot

Op de 4de zaterdag in de Advent trok ik na de eucharistieviering in Sint-Martinus Tielt met mijn vrouw naar Aarschot om er deel te nemen aan de gebedsviering van een Taizé-groep. Normaal gaat de viering elke vierde zaterdag van de maand om 20:00 uur door, maar omdat die in december samenviel met het Kerstfeest, werd de gebedsstonde een week vervroegd. Het was al de 100ste keer dat de viering in de Sint-Rochuskerk plaats vond.

Broeders van Taizé
De biddende gemeenschap in Aarschot laat zich inspireren door de monniken van Taizé in Frankrijk. Dat is een oecumenische gemeenschap van zowel protestantse als katholieke broeders die zich in het bijzonder richten op de jongeren. Getroffen door de pijn en het leed van de Tweede Wereldoorlog stichtte de Zwitserse broeder ‘Frère Roger’ in 1945 nabij een krijgsgevangenkamp een kloostergemeenschap. Vandaag telt de gemeenschap een honderdtal broeders uit bijna dertig landen.
Elke week (maar vooral in de zomer en rond Pasen) komen duizenden jongeren uit heel Europa naar Taizé voor een meestal kortere (één week) of soms langere periode van ontmoeting en bezinning. Elke dag geven de broeders van de gemeenschap Bijbelinleidingen. Drie maal per dag komen de broeders met alle bezoekers bijeen voor het gemeenschappelijk gebed in de Verzoeningskerk, met veel zingen en een lange tijd van stilte. In de momenten tussen deze diensten is er tijd voor bezinning, discussie, gebed en stilte, al dan niet in een groepje van jongeren met verschillende nationaliteiten.

Eenvoudige liederen
Het is in diezelfde stijl dat er ook in Vlaanderen verschillende bijeenkomsten worden georganiseerd, zoals in Aarschot, elke vierde zaterdag van de maand. De liederen zijn eenvoudig en de enkele zinnen die men zingt, worden steeds herhaald. Daardoor kan je gemakkelijk aansluiten en al snel meezingen. De jongeren die de bijeenkomst in Aarschot organiseren, zingen zowel in het Engels, Frans, Latijn als het Nederlands. Bij het begin van de viering krijg je overigens een blaadje met de partituur en de tekst van de liedjes. De liederen worden eenvoudig begeleid met instrumenten zoals gitaar en dwarsfluit.
Enkelen van die liederen zijn ondertussen ingeburgerd geraakt in onze katholieke vieringen. Zelf heb ik al enkele keren Ubi caritas gezongen tussen de voorbeden in de doopvieringen van onze federatie. Het klinkt zo: “Ubi caritas et amor, ubi caritas, Deus ibi est” ; overal waar de liefde heerst, daar is ook God. Andere klassiekers die vertrouwd in de oren klinken zijn: Laudate Dominum (Loof de Heer) en Laudate omnes gentes (Alle volkeren loven). Wil je zelf enkele liederen beluisteren, dan tik je op youtube Taizé in.



Pelgrimage van vertrouwen
Elk jaar reizen er dus veel jongeren naar Taizé. Op hun beurt reizen de broeders ook bij elke jaarwisseling naar één of andere Europese stad om samen te bidden met de jongeren. Dit keer kwamen samen in Riga, de hoofdstad van Letland.  Deze jongerenbijeenkomst kreeg de naam ‘Pelgrimage van vertrouwen’.  Op vrijdag 30 december kondigde broeder Aloïs, de huidige overste van de broedergemeenschap aan, dat de volgende pelgrimage zal plaatsvinden in de Zwitserse stad Basel; het zal de 40ste editie zijn.

We hoeven echter niet zo lang te wachten. Elke vierde zaterdag van de maand kan je voor zang en gebed in de stijl van Taizé terecht in Aarschot. Zelf droom ik ervan om ergens in onze federatie Tielt-Winge eenmaal per maand ook deze liederen te integreren in één van onze eucharistievieringen en daar met jongeren samen te vieren. Daarvoor zouden enkele muzikanten en enthousiaste zangers erg welkom zijn. In een gemeente met zo twee goede harmonieën en een afdeling van de muziekschool zou dat toch mogelijk moeten zijn, niet? Wie interesse heeft kan daarvoor contact opnemen met mij. (Diaken Luc Claeys – diaken.tielt-winge@telenet.be – tel. 016.90.77.55)

Ondertussen vernamen we dat er in het voorjaar een Taizé-ontmoeting zal plaatsvinden in Brussel. Kardinaal Jozef De Kesel, de aartsbisschop van Mechelen en Brussel, en de gemeenschap van Taize nodigen jongeren uit België, Nederland, Frankrijk, Duitsland en Luxemburg uit naar Brussel. De jongeren zullen in gastparochies en gastfamilies overnachten. Alle Brusselse parochies worden uitgenodigd mee in te staan voor het onthaal. Zaterdagavond 8 april om 19 uur vindt in de basiliek van Koekelberg een gebedsviering met lichtwake plaats in aanwezigheid van broeder Alois, de prior van de Taizé-gemeenschap, en kardinaal Jozef De Kesel. Op palmzondag 9 april is er in de basiliek een eucharistieviering.

De regionale ontmoeting richt zich specifiek tot jongeren tussen 18 en 35 jaar. Het weekend wordt voorbereid door de Vlaamse en Franstalige jongerenpastoraal van ons land, in samenwerking met de Taizé-gemeenschap. 

Het programma bestaat uit eenvoudige, maar tegelijk sterke elementen zoals gemeenschappelijk gebed, workshops, uitwisseling in kleine groepjes en gastvrijheid, klinkt het bij IJD-Jongerenpastoraal Vlaanderen. Het belooft een intens gebeuren te worden dat een frisse wind kan doen waaien in de Kerk en is een unieke gelegenheid om jongeren te ondersteunen in hun christen-zijn of om hen ermee in aanraking te brengen.

Bron: Taizé/IJD-Jongerenpastoraal Vlaanderen

Meer info over Taizé op http://www.taize.fr/nl en via facebook op de openbare groep ‘Taizégebeden Vlaanderen’.

Luc Claeys

woensdag 11 januari 2017

Kinderzegen in Tielt-Winge op 29 januari

Uitnodiging van de parochies in Tielt-Winge

Viering van het Feest van O.L.V. Lichtmis met kinderzegen
Zondag 29 januari 2017 om 10:30 in de kerk van Sint-Joris-Winge


Op zondag 29 januari ten laatste om 10.30 uur komen ouders met kinderen en andere gelovigen samen in de kerk van Sint-Joris-Winge. Achteraan in de kerk gebeurt de kaarsenwijding. We houden een kaarsjesprocessie in de kerk. Dan beginnen we de eucharistie van Lichtmis ofwel de opdracht van Jezus in de tempel. Tijdens de Opdracht van Jezus in de tempel sprak de oude Simeon een zegen over Hem uit. Daarom is er tijdens de mis ook KINDERZEGEN! We nodigen alle ouders van onze dopelingen hun kind naar voor om de kinderzegen te ontvangen bij de priesters en diakens. Ook alle andere aanwezige kinderen mogen naar voor komen. Moge God hen door deze zegen beschermen en voor het goede bewaren!


Na de viering bieden we jullie in de kerk een drankje en een versnapering aan om wat na te praten. Als aandenken krijgen de aanwezige ouders en hun gedoopte kinderen het kruisje mee dat sinds de doop in één van onze kerken hangt. Hopelijk krijgt het een ereplaats in de kinderkamer.
Van harte welkom!

Vanwege de parochieploegen, de priesters en  de diakens Luc Claeys en Freddy De Baets, de doopheren van de parochiefederatie Tielt-Winge in 2016.

Federatiesecretariaat Tielt-Winge Kerkstraat 12 a 3391 Tielt-Winge Tel. 016/90.77.55 diaken.tielt-winge@telenet.be

vrijdag 6 januari 2017

Drie wijzen aan de deur

Vandaag bellen er misschien wel drie koningen aan uw deur of haalt u een driekoningentaart bij de bakker. In de kerk vieren we het feest niet vandaag, maar wel volgende zondag. In Tielt-Winge kunt u met ons meevieren:
  • zaterdag 7 januari om 18:00 in de Sint-Martinuskerk van Tielt
  • zondag 8 januari om 09:00 in de Sint-Pieterkerk van Kiezegem
  • zondag 8 januari om 10:30 in de Sint-Joriskerk van Winge
Toch kunnen we ons al even buigen om die drie mannen die op kraambezoek gaan bij Jezus.



Een homilie van pater Georges Vervust omi, overste van de paters oblaten in Waregem en zondagspastoor in Boutersem.

Van drie koningen is er in het evangelie eigenlijk geen sprake, wel van wijze mannen, die uit verre vreemde landen komen. "Uit het Oosten". zei men toen. Er komen in ons verhaal  ook mensen voor, van wie je zou mogen verwachten, dat ze wijs zijn, maar ze zijn het niet. Dat zijn de ho­gepriesters en schrift­geleerden in Jeruzalem. Zij zijn de officiële wijzen, diegenen van wie iedereen veronderstelt dat zij het weten en dat zij je echt kunnen helpen om te vinden wat je zoekt. Vandaar dat koning Hero­des aan hen gaat vragen, wat er aan de hand is, wanneer hij hoort dat er vreemdelingen op zoek zijn naar de nieuwe koning. Zij weten het inder­daad, zij kunnen hem haarfijn precieze inlichtingen geven. En toch zijn zij geen echte wijzen. Ook Herodes is dat niet, hoewel hij alles ver­neemt wat hij nodig heeft. Waarom niet? Wel, omdat zij ervan overtuigd zijn dat zij àlles weten en àlles voor het zeggen hebben. Als er iets nieuws gebeurt, buiten hen om - die mannen uit het Oosten en die nieuwe koning, waar­over ze spreken - dan slaan ze in paniek, want ze voelen zich be­dreigd in hun positie.

De echte wijzen uit het Oosten hebben hun wijsheid niet alleen uit de oude overleveringen, maar ze staan ook open voor wat er rondom hen ge­beurt. En ze trekken daar hun conclusies uit, niet alleen in theorie maar in praktijk. Ze hebben iets gezien, een ster zeggen ze, en ze voelen aan dat dit belangrijk is. En dus gaan ze op zoek. Ze gaan op stap, zonder precies te weten waarheen, zonder te weten ook hoe ze gaan vinden wat of wie ze zoeken. Maar wat ze zoeken, dat weten ze wel! Die "koning der Joden", waarover ze het hebben, is geen politieke figuur. maar iemand die door zijn leven zal laten zien wie God is en die de weg zal wijzen naar het echte leven. Vandaar ook, dat ze zo blij zijn, als ze hem gevonden hebben, en dat ze voor hem neerknielen, zoals je alleen voor God doet. En hun leven verandert erdoor. Ze gaan naar huis terug, maar langs een andere weg. Ze zullen nooit meer dezelfde mensen zijn...


Wijze mensen... dat zouden wij allemaal moeten worden. En we weten nu, hoe we dat niet moeten proberen. Niet door te denken, dat wij alles weten en van niemand iets kunnen leren. Ook als kerkgemeen­schap moeten we dat niet doen. Maar voor we het weten zijn we daar­mee bezig. Wij voelen ons goed in onze kerk, we herhalen wat we altijd al gezegd hebben, we doen wat we altijd geleerd hebben, en dat is het dan.  Ondertussen gebeurt er in de wereld rondom ons van alles, en het raakt ook ons eigen leven. Het zijn de dingen, die altijd en overal gebeuren in het dagelijks leven, en in de natuur om ons heen. Maar het geldt ook de vooruitgang en de wel­vaart, waar wij allemaal van profiteren, én de crisis daarvan, die de armoede doet toenemen en ons ook bedreigt. Het geldt ook de enorme verschuiving van waarden en normen, die lang alle kan­ten op ons afkomt, en ons heel zeker beïnv­loedt.

Wanneer we dan in de kerk blijven spreken en doen zoals altijd, alsof er niets aan de hand is, dan zijn we niet wijs. Ook niet wanneer we maar alles overboord zouden gooien en ons met iedere windvlaag laten mee­drijven. Dat deden die wijzen uit het Oosten ook niet. Op hun zoek­tocht gingen ze te rade bij de oude tradities van Israël. Maar ze hadden wel eerste hun veilige en vertrouwde land verlaten.

Zoals zij, zijn ook wij nog steeds op zoek naar dat ware leven, dat God in ons tot stand brengt, we zoeken nog altijd wat écht een mens kan vervullen. Mensen zullen altijd wel ergens op zoek blijven, want het leven en de wereld veranderen voortdurend. En ten midden van alles wat er rond­om ons ge­beurt, kunnen wij net zoals zij een ster ontdekken, of zelfs meer­dere sterren, die ons de weg wijzen naar God en zijn leven in ons. Ze kunnen ons verrassende en nieuwe wegen wijzen, die ons leven hele­maal kunnen omgooien, juist zoals gebeurde met de wijzen uit het Oos­ten.

En als wij, zoals zij, kunnen zeggen:  hier is God aanwezig, hier is hij aan het werk, dan valt dezelfde vreugde die zij kenden ook ons ten deel.


zondag 1 januari 2017

Nieuwjaarsbrief - Feest van Maria, Moeder Gods - 1 januari 2017

Beste broeders en zusters,

Zo mag ik jullie allen noemen op de eerste dag van het nieuwe jaar,
Want we zijn kinderen van de Moeder van God al tegaar.
Daarom stuur ik jullie mijn allerbeste christelijke wensen,
Niet alleen voor de aanwezigen hier in Houwaart, Meensel en in Tielt maar voor alle mensen.
 
We vieren vandaag het feest van Gods Moeder, Onze-Lieve-Vrouw,
Van dat klein kindeke in zijn kribbeke dat leit in de kou.
Laten we haar allemaal als voorbeeld volgen in ons gebed,
Zoals zij alle mooie woorden over haar zoon in haar hart heeft ingebed.

Aan alle moeders en vrouwen wens ik in de zorg voor hun kinderen -en kleinkinderen heel veel kracht,
Die ook Maria vond bij het lijden van haar Zoon, maar ook in zijn zorg voor de kleinsten, wat een pracht.
Weet dat je met al je zorgen en vragen, steeds bij haar terecht kunt in deze of gene kerk,
Vraag het maar, en ze bemiddelt wel bij haar Zoon, voor steun in al je werk.

Ook de vaders en mannen moeten zich niet schamen om af en toe een kaarsje te branden,
Ik zie ze het doen in kleine kapellen, in Scherpenheuvel en in bedevaartsplaatsen van vele landen.
Hij zendt – zo lezen we bij Paulus vandaag – het vuur en de inspiratie van zijn Geest,
Naar alle kinderen van de Vader die ooit slaven zijn geweest.

Jongens en meisjes, hoe de toekomst lopen zal het is ons onbekend;
Ook het gezin van Jezus, het werd niet altijd door het leven verwend.
Laat je inspireren door Maria: ze nam de uitdaging van nieuw leven aan;
En ook de timmerman Jozef liet dat jonge meisje niet in de kou staan!

Meters en oma’s hier aanwezig, jullie kunnen alle petekinderen dit jaar hoop schenken,
Met jullie daden van liefde, bedient de Moeder van God je op al je wenken.
Natuurlijk verdienen ze af en toe een schoon cadeau,
Maar ’t moet niet altijd met veel geld zijn en zo.

Peters en opa’s, maak dit jaar de belofte op de doop van die kinderen waar,
Vertel hen af en toe over Jezus met een woordje of een klein gebaar.
Geef ze een kruisje, doe zoals de Heer het ons vraagt en zeg: ‘God zegene en beware u’,
Stel het niet uit tot later, doet het dit jaar nog, nog vandaag, doe het nu.

Aan alle mensen, in deze kerk of nog thuis, wees allen welkom hier.
Dankzij de Heilige Familie zet onze God de deur op een kier,
Jezus werd geboren in een nieuw samengesteld vluchtelingengezin,
Maria, uw Zoon sloot niemand buiten, iedereen mag erin.

Lieve Maria, aan het kruis, uw Zoon schonk  u als zijn moeder van ons allemaal!
U bent een baken van hoop, de vijanden gingen niet met zijn erfenis aan de haal.
Lieve Maria, Onze-Lieve-Vrouw, Moeder van God, aan u richten wij onze bede,
Vraag aan God voor ons gelovigen en de dienaren in uw Kerk zijn vrede!

Vanwege uw nederige dienaar, uw kapoen en af toe een schelm. Tielt-Winge,  1 januari 2017

Keren we ons nu allemaal tot haar
En laat ons bidden met de woorden van de engel in het nieuwe jaar:

Weesgegroet Maria, vol van genade, de Heer is met U
Gezegend zijt Gij boven alle vrouwen
En gezegend is de vrucht van uw Lichaam, Jezus.
Heilige Maria, Moeder Gods,
Bid voor ons, arme zondaars,
Nu en in het uur van onze dood.

Amen.

zaterdag 31 december 2016

Een gezegend nieuwjaar!

Sommigen vroegen me of er wel  een viering zou zijn op oudejaarsavond of op op nieuwjaarsdag. Natuurlijk vieren we, meer zelfs, we vieren het Feest van Maria, Moeder Gods.

  • 18: 00 u in de Sint-Denijskerk te Houwaart:gezinsviering
  • 09:00 u in de Sint-Mattheuskerk te Meensel: Woorddienst
  • 10:30 u in de Onze-Lieve-Vrouwkerk te Tielt: Eucharistieviering

Gebed voor Nieuwjaar

Wees ons nabij, God,
elke dag van dit nieuwe jaar.

Wees ons nabij
in onze liefste wensen,
in onze diepste momenten,
in dat waar we samen nog van dromen.

Wees ons nabij, God,
in alle gewone dingen,
in de vanzelfsprekende dingen,
in de dagelijkse taak waar wij voor staan.

Wees ons nabij
wanneer wij lijden aan het leven,
wanneer pijn en verdriet ons overvallen,
wanneer wij elkaar
misschien niet meer verstaan.
Laat niet toe, God,
dat ons leven slijt aan gewoonte
en dat wij blind worden voor elkaar.

Geef ons ogen om elkaar te zien
als een kostbaar geschenk
en laat ons uw geschenk zijn
voor mensen om ons heen.

Aan allen een gezegend nieuwjaar

dinsdag 27 december 2016

Kerststalletjes in Tielt-Winge

De laatste tijd was er veel te doen over het plaatsen van kerststallen op openbare plaatsen. Daarop stuurden me een aantal parochianen foto's van hun stalletje. Elke stal die we plaatsen is een getuigenis van het kerstverhaal en de menswording van de Heer en een aanleiding om de Boodschap door te geven aan kinderen, kleinkinderen, vrienden en kennissen.

Een levende kerststal bij
 Bernadette
Verlichte stal van Elisabeth
Jozef en Maria op de salontafel
Stal bij Lydia thuis
Kerststal in O.L.V. Tielt

Stal bij 't Hagekind
De stal van Kristien gaat al 24 jaar mee.
Romana zet 2 stalletjes, één in de winkel
en één thuis.

maandag 26 december 2016

Alternatief Kerstverhaal

(Naar een preek van E.H. Michel Hagen, Nederland)
Sint-Stefanus, eerste martelaar en diaken
Vandaag is het feest van de heilige Stefanus – de eerste diaken en eerste martelaar. Sint-Stefanus sprak duidelijk over de tekorten van de Joodse overheden van zijn dagen. Een beetje in de lijn van zijn gedachten zou ik jullie graag een alternatief kerstverhaal vertellen. Het is begin van een scenario van een kerstspel dat ik een auteur zag schrijven.
Het is kerstmis 2016. God kijkt op zijn kosmische horloge en roept Michael en Lucifer bij zich en zegt: Hoe is het met de mensheid? Wordt het al tijd voor de wederkomst van mijn Zoon? Ik stuur jullie beiden naar beneden om poolshoogte te nemen en Mij daarover te rapporteren. Het gaat slechts om een steekproef, ga naar Tielt-Winge. Het is bijna Kerstmis, dat lijkt Mij een goede gelegenheid.
En daar lopen Michael en Lucifer, incognito door Tielt-Winge, tijdelijk ontdaan van alle bovennatuurlijke macht en tijdelijk ook niet in staat met elkaar te strijden, tenzij door woorden natuurlijk. Ze kijken hoe het er op aarde aan toe gaat. Ze komen langs het Gouden Kruispunt en kijken in de overvolle etalages. "Kijk, dat is allemaal mijn werk", zegt Lucifer, luxe, overdaad, de mensen weten  amper wat ze nu nog moeten kopen. Ik bied ze verstrooiing, afleiding, genot, en nog veel meer. Ik bied ze een leven op aarde zonder God. Lucifer loopt zichtbaar te genieten.
Michael kijkt en ziet hij in de Standaardboekhandel een Bijbel in liggen. Is dat ook jouw werk? Lucifer kijkt even achteloos om. Jazeker. Dat is zo'n mooie uitgave dat die alleen in de kast staat. Zo hebben de mensen het idee dat ze een Bijbel hebben, maar ze lezen er nooit in. Ik zorg daarbij voor een overvloed aan reclamedrukwerk en pulpbladen, ik zorg voor een stortvloed aan TV programma's, ik zorg voor roddelbladen. Daar wordt in gelezen, niet in de Bijbel.
Ze lopen door en komen voorbij de Sint-Joriskerk. Dat is ons werk, zegt Michael, dat deze kerken er staan, deze kerk en de kerken van Houwaart, Tielt en van Meensel-Kiezegem waar Gods lof wordt gezongen, waar kinderen worden gedoopt, waar de Eucharistie wordt gevierd. Ach wat ..., laat mij nog even doorwerken, zegt Lucifer. Over 20 jaar maak ik er een sporthal of appartementen van, gezondheid of status, dat zijn hun nieuwe goden. En dus ben ik hun nieuwe god.
Ze passeren de Sint-Jorisschool. Zie je dat, zegt Michael, Dat is ons werk, deze school heeft de naam van een heilige als inspiratiebron voor de jeugd. Ach, laat me niet lachen zegt Lucifer. What's in a name? Denk je dat de jongeren die heiligen nog kennen? Bovendien, ik maak het voor de besturen steeds moeilijker gelovige leerkrachten te vinden en steeds gemakkelijker om andere, niet gelovige leerkrachten aan te trekken. Ook lever ik de mensen voortdurend argumenten om hun gelovige identiteit af te zwakken, ik roep een gevoel van schaamte op voor de Kerk en daarbij een minderwaardigheidsgevoel tegenover de wereld. Bij enkele van jullie katholieke scholen is de heiligennaam al verdwenen. Geef me nog 20 jaar en niet alleen die namen, maar ook die scholen zijn verdwenen.
Even voorbij het Dommelhof zien ze een oude vrouw met een scootmobiel. Kijk zegt Michael, dat is toch maar mooi bereikt, meer zelfstandigheid voor ouderen, zodat ze vitaal blijven en deel kunnen blijven uitmaken van de maatschappij. Ach wat, zegt Lucifer. Dat is alleen maar gemakkelijker en goedkoper. Sinds ik gezondheid in de economie heb kunnen trekken, is gezondheid een marktproduct geworden. De rijken hebben er alles voor over, en mensen met weinig bezit, kijken er met jaloerse blikken naar, allebei zijn ze erdoor geobsedeerd. Maar, ik ga verder: Nog even en religie is ook een marktproduct, dan heb ik het volledig los geweekt van de Kerk. Dan is het een speelbal in mijn hand, met de ene religieuze hype na de andere, verwarring ten top, een mensheid die zichzelf wil verlossen, met dwaze ideeën over God en mensen die zelf God willen zijn. Wat me toen in Babel niet is gelukt, komt hier spelenderwijs tot stand.
Op kerstavond komen ze opnieuw voorbij de kerkgebouwen van Winge, Tielt en Houwaart en ze kijken door de ramen. Dat is ons werk, zegt Michael. Zie je die volle kerk, ouders, kinderen, grootouders, allemaal voor onze Heer Jezus Christus. Ach wat, zegt Lucifer, dat is sentiment, dat heb ik op kunnen kloppen, zoete gevoelens, maar thuis is het eten en drinken en weer ruzie maken. De kracht is eruit, ze weten niets meer van Jezus, helemaal niets meer, ze vieren een onbekende en daar ga ik mee door. Eerst onwetendheid en daarbij de leugen, dat is mijn sterke kant. De nieuwe boeken en films waarin het geloof wordt ondermijnd staan al op stapel, nog meer verwarring, totdat er niets meer van Jezus en zijn Kerk over is. Dan is Hij pas echt dood en heeft zijn verrijzenis ook geen kracht meer. Dat is mijn overwinning. Jezus Zelf heeft me op dit idee gebracht, toen Hij zich afvroeg of Hij bij zijn wederkomst nog geloof op aarde zou vinden. En kijk, dit is het resultaat.
Ze moeten terug naar boven en verschijnen weer voor Gods troon. Ze buigen beiden, Michael met heel veel eerbied, Lucifer met afgunst. Hoe is het met de mensheid? Vraagt God. Lucifer, wat is jouw bevinding? Ach zoals ik het al zei. De wereld is in mijn macht en de mensen weten het niet eens. Ze geloven alles wat het etiket modern en wetenschappelijk draagt en ze geloven niets meer van de Kerk. Aan de Kerk heb ik het etiket ouderwets kunnen plakken. De mensen volgen hun buik en niet hun geloof. Dat waar ik in het Romeinse Rijk een eind mee op weg was, maar waar Jezus enige vertraging in heeft gebracht, dat heb ik in de laatste vierhonderd jaar weer voor een flink eind kunnen realiseren.
En jij Michael? Ik zag mensen die met kerstmis naar de kerk gaan. Ik zag ouderen en jongeren, ik zal een goede inzet van de techniek, ik zag Bijbels in de winkel liggen, ik zag verschillende kerken in één gemeente. Het Evangelie van uw Zoon wordt nog steeds doorgegeven.
Goed. Wat adviseren jullie Mij wat de mensheid betreft? Vraagt God. Geef me nog twintig jaar, zegt Lucifer en alles is van mij. Geef me nog twintig jaar, zegt Michael en er is een nieuwe verrijzenis. Ik weet genoeg, zegt God, ga weer naar jullie eigen werkterrein.

De scenarioschrijver legde zijn pen neer. Tot zover had hij zijn kerstspel klaar, maar nu. Wat was de clou? Wat ging God doen? Hoe kon hij een slot breien aan dit verhaal? Lucifer laten winnen, dat is niet zo leuk, dat past niet bij een verhaal op tweede Kerstdag, met Sint-Stefanus. Michael laten winnen, dat is al eerder verteld in de Bijbel. Misschien was dit eigenlijk wel een mooi open einde. En misschien is de vraag zelf wel het beste slot. Wat zou God doen? Hoe kunnen wij daar zijn armen en voeten bij zijn?