zondag 19 november 2017

Overweging bij het Evangelie over de talenten

Homilie 19 november 2017: dank en uitnodiging
Broeders en zusters,
Ik heb vorige week reeds gezegd op een bijeenkomst van de medewerkers van de parochies van Meensel en Kiezegem en wil het vandaag ook nog eens graag herhalen voor deze kerk. Anderhalf jaar nadat ik hier gestart ben in Tielt-Winge (en in deze parochie van Sint-Denijs Houwaart/ Sint-Mattheüs Meensel/ Onze-Lieve Vrouw Tielt) overheerst mij een gevoel van dankbaarheid voor de medewerking en het gastvrije onthaal. Overal in de parochies zijn er mensen die hun talenten, hebben ingezet om de parochies levendig te houden en ook om onze gemeenschappen sterker te maken en te doen groeien, mensen die meewerken in de liturgie (de vieringen zowel missen als op gebedsmomenten en bezinning), in de catechese (eerste communie en vormsel), in de verkondiging (via parochieblad, nieuwe media), in de diaconale projecten d.w.z. de dienst van de kerk aan de minderbedeelden (WMH, Welzijnszorg, Broederlijk Delen, Missio, enz.). Dat alles maakt ons tot een hechtere gemeenschap. Alles wat jullie hier doen en gedaan hebben voor een ander, dat doe je voor de Heer.
Talenten
Die talenten, dat is de rijkdom, die je bezit en waarmee je andere mensen tot dienst kunt zijn, andere mensen kunt doe verrijzen. Iedereen heeft die talenten, de één heeft er al meer dan een ander, ja, dat is waar, maar slechts met één kan je al veel uithalen.
Zo kan je bijvoorbeeld een woord spreken, de meesten onder ons kunnen spreken. Met een woord kan je mensen de grond instampen en vernederen, je kan ze kleineren en pesten, je kan ermee mensen ontmoedigen en demotiveren of je kan ook niets zeggen en zwijgen als er bijvoorbeeld onrecht zich voordoet. In zo’n geval handelen we als die dienaar die zijn talent begraven heeft of zoals een dief in de nacht.
Anderzijds kan een woord ook wonderen doen: een schouderklopje en een complimentje geven, iemand de moed inspreken en prijzen om vooruitgang met zelfs het kleinste stapje vooruit, iemand aanmoedigen, voor hem te beste spreken of verdedigen wanneer hij in een penibele situatie verzeilt is geraakt. Broeders en zusters, dan zijn we zoals dienaren die hun talenten hebben ingezet. Dan zijn we de kinderen van het licht waarover Paulus spreekt.
Dat is onze opdracht als christenen om onze samenleving naar een hoge niveau te tillen, haar zo om te vormen tot een wereld zoals God die graag ziet, het Rijk der Hemelen noemt Mattheüs het. Dat is niet eens zo ver weg want zo zeggen we zelf ook als we gelukkig zijn dat we ons voelen als in de zevende hemel, dat is het een beetje.
Een kleine groep en toch van betekenis


Adventsbezinning met bisschop Mgr. Albert Vanbuel
op donderdag 7 december om 20 uur in de St.-Martinuskerk
Soms merk ik een beetje ontmoediging als mensen me aanspreken en zeggen dat we niet meer met velen zijn, dat er amper 1,5% van de inwoners in Tielt-Winge zich achter het geloofsproject willen scharen. Dan voel ik een beetje nood aan herbronning. Dat is waar we moeten af en toe de batterijen opladen. De adventsperiode die binnen een tiental dagen van start gaat is daar een ideale periode voor. Daarom hebben we iemand uitgenodigd die ervaring heeft om als kleine geloofsgemeenschap toch van tel te zijn en van betekenis te zijn voor de samenleving waarvan hij deel uitmaakt. We hebben een bisschop uitgenodigd, een missiebisschop, Mgr. Albert Vanbuel, een pater salesiaan, zal ons op donderdag 7 december om 20:00 in de kerk van Sint-Martinus Tielt, zijn ervaringen delen van zijn werk in de Centraal-Afrikaanse Republiek en samen met ons ook kijken of er wegen zijn die we hier in Tielt-Winge (Houwaart, Meensel, Tielt) kunnen bewandelen waardoor we als kerkgemeenschap op een vreugdevolle, verfrissende en verrijkende manier van betekenis kunnen zijn. U bent ervan harte voor uitgenodigd.
Evangeliseren op de kerstmarkten en bij u thuis
Gratis kerstaffiche: Kerstmis gaat over
Menswording van God
En ja, we zijn een kleinere gemeenschap, maar we willen daar niet in berusten.  Enerzijds hebben we gezien als we de foto’s van het afgelopen jaar eens bekeken hebben dat er ook vele momenten waren dat we met meer dan die 1,5% verzameld waren in onze kerken. We gaan dat ook laten zien en we gaan mensen uitnodigen om met ons te komen vieren. Daarom neemt de Kerk van Tielt-Winge ook deel aan de twee kerstmarkten die in onze gemeente georganiseerd worden.  Ten eerste zullen we aan de bevolking tonen waarover Kerstmis voor ons in wezen gaat: niet om Glühwein, niet om rendieren met een rode neus en kerstmannen met wat overgewicht die ons aansporen dure cadeaus onder een kerstboom te leggen. Neen, we gaan de mensen uitnodigen om de Menswording van de Heer in ons midden en in ons hart mee te vieren en naar de kerstvieringen te komen. En iedereen van ons kan dat doen, niet alleen die vrijwilligers die op de kerstmarkten zullen staan, maar elk van u kan dat. Als je dat doet dan zet je nu al één van uw talenten in voor onze Heer, die nu nog elders vertoeft maar eens zal wederkomen en zal vragen, wat heb jij nu voor Mij gedaan?
Diaken Luc Claeys


vrijdag 17 november 2017

Inzameling kleding voor WERELD MISSIE HULP Tielt-Winge 2017

Wereld Missie Hulp (WMH) is een christelijke non-profitorganisatie die via het inzamelen van kleding mensen in nood helpt. Een deel van de kleding gaat rechtstreeks naar mensen die het nodig hebben. De rest wordt verkocht en met de opbrengst ervan steunt WMH projecten over de hele wereld. Zo kunnen er onder andere 20 bedden, 20 matrassen en 80 lakens worden aangekocht voor een gezondheidscentrum in DR Congo. Alsook de financiering voor de uitbreiding van de infrastructuur van het jongensweeshuis ‘SANJO BOYS’ HOME’ in Kerala, India kan worden gerealiseerd. Wens je meer te weten over WMH? Bekijk dan zeker de website: www.wereldmissiehulp.be.


In november organiseert de federatieTielt-Winge een inzamelactie ten voordele van Wereld Missie Hulp. Je kan kleding, schoenen, linnen en dekens brengen:





Vrijdag 17 november:
Bernadette Craeninckx, Binkomstraat 59 in Meensel tussen 09:00-18:00u
Zaterdag 19 november:
Sint-Denijskerk, Halderstraat in Houwaart tussen 17:30-18:00u
Zondag 20 november:
Sint-Mattheuskerk, Binkomstraat in Meensel tussen 08:30-09:00u
Onze-Lieve-Vrouwkerk, Bergstraat in Tielt tussen 10:00-10:30u
Zaterdag 25 november:
Sint-Martinuskerk, Optielt in Tielt tussen 17:30-18:00u
Zondag 26 november:
Pastorie Kiezegem, Kerkstraat 12 in Kiezegem tussen 10:00-12:00u
Sint-Joriskerk, Leuvensesteenweg in Winge tussen 10:00-10:30u
Bij het doneren van kledij tijdens deze actie steun je dus rechtstreeks mensen die het nodig hebben!

Alvast bedankt!



vrijdag 10 november 2017

Bij het afscheid van de onderwijzeres van 't Jongensschool

Op vrijdag 10 november namen we gelovig afscheid van 'Mevrouw' Celine Tambeur, de eerste vrouwelijke leerkracht van 't Jongensschool in Tielt. De Onze-Lieve-Vrouwkerk op de berg liep helemaal vol om de onderwijzeres die meer dan 1000 jongens van onze gemeente leerde lezen en schrijven, te eren.

De diaken sprak volgende homilie uit:

Homilie Celine Tambeur vrijdag 10 november 2017

Eerste lezing: Een sterke vrouw Spreuken 31,10-31
Evangelie: Een kind in het midden Mc 9,30-37


Beste familie, vrienden, broeders en zusters,

We zijn hier samen om gelovig afscheid te nemen van een lieve moeder en oma, en zoals ze ook omschreven is in de aanhef van de rouwbrief een sterke vrouw. Het boek der Spreuken waaruit we in de eerste lezing ;hebben voorgelezen zingt de lof van zo’n sterke vrouw. We kunnen het beeld dat deze lezing schetst bijna zo op het leven leggen van Celine.

“Voor het hart van haar familie is zij een veilige haven”, zegt het boek. De kinderen hebben dat ook zo ervaren. Celine was een vrouw die met veel vertrouwen, geloof en een open geest haar kinderen opvoedde. Ze konden uitvaren, hun eigen wegen gaan, spelend opgroeien, gaan voetballen, studeren zoals ze wilden en daarna weer naar huis terugkeren.

“Haar geest is wakker en gericht naar de toekomst”; dat geldt zeker ook voor Celine die haar taak als onderwijzeres in de jongensschool van Tielt vervulde op een wijze die toen nog niet zo gangbaar was. Geen lijfstraffen bij Celine,  integendeel zij onderwees met een groot plichtsbesef en met veel geduld en liefde. Haar pedagogie was vooruitstrevend.

“Ze heeft oog voor de behoeftigen en laat de minbedeelden niet in de steek”. Haar eigen zonen zaten bij haar in de klas, maar ze bevestigden me dat ze daar geen voordeel uithaalden. Neen, geen enkel kind werd hoger gezet dan een ander. Celine had een groot rechtvaardigheidsgevoel en haar aandacht en hulp ging zeer zeker naar de zwakke kinderen.

Daarom zijn haar kinderen zoals het boek zegt fier op haar. Dat ervoer ik ook in het gesprek. Natuurlijk is er droefheid om het heengaan van een moeder en een oma, maar ik hoorde ook veel dankbaarheid en vreugde om het rijke leven en het gezin waarin ze opgegroeid zijn. Ze spraken met veel bewondering en eerbied over hun moeder en over de oma die ze was voor de kleinkinderen.  Een sterke, dappere vrouw die haar man veel te vroeg verloor en dat gezin verder leidde en daarbij veel van zichzelf gaf opdat de anderen gelukkig zouden worden. Celine heeft geen grote reizen gedaan en ze vond niet eens zo erg. Thuis was ze gelukkig.

In het Evangelie lezen we hoe Jezus een kind centraal zet en het is niet moeilijk om daarin ook een parallel te zien met Celine. Ze heeft niet alleen elk jaar het mirakel verwezenlijkt om de leerlingen te leren rekenen en lezen; ze heeft de ongeveer 1000 jongens van Tielt ook voorbereid op de eerste communie. Jezus zegt hier dat als we in het Koninkrijk van God willen komen dat we dan een beetje zoals kind naar het grote mysterie moeten kijken: open, onbevangen, vertrouwend en gelovend. En door een kind centraal te stellen, zei Jezus meteen ook dat zij die niet meetellen in de wereld, de kleinen, de uitgeslotenen, de armen dat die voor ons het allerbelangrijkste zouden moeten zijn, dat naar hen onze grootste aandacht zou moeten gaan.


Wel beste familie, kinderen en kleinkinderen, het verhaal dat ik over jullie mama en oma gehoord hebt, vertelde me dat ook zij op die wijze naar de wereld en naar God keek. Ik denk dus dat we met vertrouwen kunnen geloven dat voor haar de poorten naar het paradijs openstaan en dat ze voortaan deel kan hebben aan het eeuwige  geluk en de liefde, opnieuw verenigd met haar man Clement en met allen die haar dierbaar waren. En we kunnen deze ervaringen uit haar leven ook meenemen naar ons eigen leven, namelijk wanneer we open, onbevangen, met de ogen van een kind en zonder vooroordelen kijken naar dat grote mysterie, dat wij christenen God noemen, dat we dan ook vandaag als jonge mensen van Hem kunnen houden en zijn levensweg kunnen volgen.